از آنجا که به منظور آماده شدن برای مأموریت بعدیم نیاز به وقت دارم، این آخرین مطلبی است که من در این وبلاگ می نويسم.

من از سال 2006 که این بلاگ به راه افتاد، از لذت و امتیاز داشتن گفت و شنود با شما برخوردار بوده ام.

نکته های بسیاری در بارۀ کشور بزرگ ایران و مردمی که در آنجا زندگی می کنند آموخته ام.

همچنین امیدوارم که توانسته باشم نگرانیهای بین المللی را از بابت فعالیت های هسته ای ایران و فرصتهای همکاری، در صورت گزینش چنان راهی توسط رهبران ایران، تشریح کنم.

همانگونه که می دانید، من ایران را تنها از طریق فضای اینترنتی دیده ام. بسیاری از شما بقدری مهربان بوده اید که پیشنهاد نشان دادن کشورتان را به من، چنانچه روزی شخصا از آنجا دیدن کنم، ارائه کرده اید.

امیدوارم که یک روز از چنین فرصتی برخوردار شوم.

با بهترین احترامات،
گرِگوری شولتی

28 ژانويه 2009

اميدوارم فرصت مطالعۀ مصاحبۀ اخير پرزيدنت اوباما را با تلويزيون العربيه درباره خاورميانه داشته ايد.  اگر هنوز فرصت مطالعۀ اين مطالب را نداشته ايد، می توانيد ترجمۀ فارسی گزيده هايی از اين سخنان را در پيوند زير ببينيد:

گزیده هایی از مصاحبۀ رئیس جمهوری با تلويزيون العربيه

هنگامی که از پرزيدنت اوباما دربارۀ ايران پرسيده شد، وی گفت:
“… مردم ایران مردم بزرگی هستند و تمدن ایران تمدن عظیمی است. ایران به گونه ای رفتار کرده است که به صلح و رفاه اقتصادی در منطقه رهنمون نمی شود: تهدید آنها علیه اسراییل؛ پیگیری دستیابی به سلاح هسته ای که به طور بالقوه می تواند به یک مسابقۀ تسلیحاتی در منطقه بیانجامد و این چیزی است که برای همه امنیت کمتری تامین می کند؛ حمایت آنها از سازمان های تروریستی در گذشته – هیچیک ازاین چیزها عامل کمک کننده ای نبوده است.

اما من فکر می کنم این برای ما حائز اهمیت است که آمادۀ گفتگو با ایران باشیم، تا به طور روشن بگوییم که اختلافات ما در کجا هستند، ولی همچنین بیان کنیم که راههای بالقوۀ پیشرفت از کجا می گذرند. وما ظرف چند ماه گذشته چهارچوب کلی و  نحوۀ برخورد خودمان را مشخص خواهیم کرد.  و همانطور که من در خطابۀ آغاز دورۀ تصدیم گفتم، اگر کشورهایی نظیر ایران آماده باشند مشت گره کردۀ خود را بگشایند، آنها خواهند دید که دست ما به سویشان دراز شده است.”

همانطور که کلينتون، وزير خارجه، متعاقباً اشاره کرد “همانطور که رئیس جمهوری هم در مصاحبۀ  خود خاطرنشان ساخت، برای ایرانیها یک فرصت واضح پدید آمده است تا از خود کمی آمادگی برای برقراری ارتباطی معنا دار با جامعۀ بین المللی نشان دهند.”

بسيار خوب، می دانم که بعضی از شما فکر می کنيد من بطور نااميدکننده ای خوشبين هستم.  اما اين فرصتی است که من اميدوارم رهبران ايران از آن استفاده کنند.

25 ژانویۀ 2009

در حالی که درجۀ حرارت در هفته های  اخیر اندکی رو به گرمی گذاشته، وین دراوایل این ماه برای مدت دوهفته دارای هوای یخ زده ای بود.

بر روی  دانوب کهنسال- در جایی که رودخانه زمانی جریان داشت در حال حاضر تعدادی دریاچۀ یخ زده تشکیل شده که دوستداران اسکیتیگ و هاکی روی یخ را به خود جلب می کند. شما  در اینجا بعضی از اهالی وین را در حال اسکیتنگ می بینید و خود من دارم یک بازی هاکی روی یخ را  تماشا می کنم. همسرم در اسکیتینگ چالاک است اما خود من در این کار مهارتی ندارم. تخصص من این است که سعی کنم در گوشۀ پیست های یخ بازی روی پای خود بايستم.  

بعضی از شما عکس های رزهای زیبای تابستان گذشته را در ناحیۀ اول شهر وین که جنبۀ تاریخی دارد با ساختمان شهرداری ( Rathaus)در پشت صحنه به یاد می آورید. اخیرا من و همسرم در باغ رز گردشی کردیم و متوجه شدیم که همۀ آنها در کیسه های قهوه پیچیده شده اند. این کار به نظراقدام  مناسبی به نظرمی آید، چون وین به داشتن تعداد زیادی قهوه خانه مباهات می کند. به عنوان نشانه ای از جامعۀ جهانی امروز، کیسه های قهوه از همۀ نقاط جهان، از پرو گرفته تا اتیوپی، به اینجا وارد می شوند.

می دانم. می دانم کلاهم نمود چندان جالبی ندارد. اما مثل کیسه های قهوه، سر طاس مرا گرم نگه می دارد.

23 ژانویۀ 2009

دیروز پرزیدنت اوباما به وزارت امور خارجه که چندان از اقامتگاه و دفتر جدید کارش در کاخ سفید دورنیست رفت.  او در آنجا با کلینتون، وزیر امور خارجه که تازه مورد تایید سنا قرار گرفته بود دیدار کرد. وی در برابر دیپلماتها و دیگر کارکنانی که در وزارت امورخارجه به خدمت اشتغال دارند سخن گفت تا بنا به اظهار خود، “بر تعهدش نسبت به اهمیت دیپلماسی برای تجدید رهبری آمریکا” تاکید ورزد.

ما در وین سخنان او را به دقت می خوانیم، چون می دانیم که رئیس جمهوری و وزیر امورخارجه نه تنها رهنمود استراتژیک بلکه لحن وآهنگ کار ما را نیز تعیین می کنند.

رئیس جمهوری گفت: ما باید به این نکته اذعان کنیم که قدرت آمریکا تنها از نیروی سلاح ها یا دامنۀ ثروت ما ناشی نمی شود، بلکه از ارزشهای پایدار ما نشأت می گیرد.” بعد از این سخنان رئیس جمهوری سه فرمان اجرایی را که تازه امضاء کرده بود اعلام داشت. نخست این دستور که آمریکا شکنجه نمی کند و هیچ استثناء و ابهامی نیز در این امر راه ندارد؛ دوم بستن بازداشتگاه خلیج گوانتانامو و رسیدگی به وضع کسانی که در آنجا نگاه داشته می شدند؛ و سوم بررسی بی درنگ و جامع برای تعیین این که چگونه باید افراد مظنون به تروریسم را نگهداشت تا کشور ما و حکومت قانون به بهترین وجهی حراست شود. 

بعد از اعلام این موضوعات مهم، رئیس جمهوری گفت: “فرمانهایی که من امروز امضا کردم می بایست علامات خالی از اشتباهی فرستاده باشد که اقدامات ما در جهت دفاع از آزادی مانند آرمانهای ما عادلانه خواهند بود و این که ما مردم ازارزشهای اساسی خود به همانگونه پاسداری می کنیم که امنیت خود را پاس می داريم. الگوی اخلاقی آمریکا باردیگر باید تکیه گاه و چراغ راهنمای رهبری جهانی ما باشد.” 

امروز ما عکس های رئیس جمهوری، معاون رئیس جمهوری و وزیر امور خارجۀ جدید را در دفترهای خود خواهیم آویخت. 

23 ژانویۀ 2009

من اطمینان دارم که شما هم مثل من امیدوار بوده اید که به خشونت اخیر در خاورمیانه به گونه ای پایدار پایان داده شود.

پرزیدنت اوباما دیروزطی سخنان خود در وزارت امور خارجه گفت که سیاست دولت او جستجوی فعالانه و جسورانۀ یک صلح پایدار میان اسراییل و فلسطینیان و همچنین بین اسراییل و همسایگان عرب آن است. او و کلینتون،  وزیر امور خارجه، برای کمک به پیگیری این امر از جورج میچل، سناتور پیشین خواستند تا به عنوان فرستادۀ ویژه برای صلح در خاورمیانه قبول خدمت کند. 

سناتور میچل به خاطر مهارت خود در کار مذاکره معروف است. او حیثیت بین المللی و خدمت یک عمر خود را به این کار می آورد. کوشش های او از جانب ایرلند شمالی برای رسیدن به آشتی در یک جنگ دردناک و طولانی امری اجتناب ناپذیر بود.

همانگونه که پرزیدنت اوباما گفت، خشونت فاجعه بار در غزه و جنوب اسراییل یادآور هشدار دهنده ای در مورد چالش هایی است که در ارتباط با این موضوع در پیش رو قرار داد. او قصد دارد هرچه زودتر سناتورمیچل را به منطقه بفرستد تا به اطراف ذینفع برای حصول اطمینان از این که آتش بس به دست آمده به صورت امری پایدار و حفظ کردنی در آید.  

پرزیدنت اوباما خطرنشان ساخت که خشونت اخیر با شلیک بدون ملاحظۀ راکت از طرف حماس آغاز شد. اما او در عین حال افزود که : “اکنون همانگونه که ایجاد وحشت با شلیک راکت علیه اسراییلی های بی گناه تحمل ناپذیر است، آیندۀ بدون امید برای فلسطینیان نیز تحمل پذیر نیست. من ازبابت از دست رفتن جان فلسطینی ها و اسراییلی ها در روزهای اخیر و رنج واقعی و نیاز انسانی در غزه عمیقا نگران بودم. قلب ما با فلسطینی هایی است که نیازمندی فوری به غذا، آب پاکیزه، ومراقبت های اولیۀ درمانی دارند و برای مدتی سخت دراز با فقری نفس گیر دست به گریبان بوده اند.”

صلح پایدار به چیزی بیشتر از یک آتش بس طولانی نیازمند است.   بر این اساس بود که رئیس جمهوری گفت که او نیز به گونه ای فعالانه نسبت به پیگیری راه حل ایجاد دو کشور که در کنارهم در صلح و امنیت زندگی کنند متعهد است.  او از سناتور میچل خواست تا این تعهد را به جامۀ عمل در آورد.

صلح خاورمیانه از موضوعات مندرج در دستور کار چندگانه در وین نیست.  با این همه، پیشرفت در کار صلح خاورمیانه بی شک به کوشش های بین المللی برای مقابله با تروریسم وکاستن از خطرات گسترش سلاح های هسته ای کمک می کند. 

20 ژانویۀ 2009

دیروز من برای تماشای پوشش خبری مربوط به گشایش دورۀ تصدی باراک حسین اوباما، چهل و چهارمین رئیس جمهوری آمریکا از تلویزیون، به اعضای هیئت ديپلماتيکمان پیوستم.   

رئیس جمهوری با فروتنی و فصاحتی ساده سخن گفت. او در بارۀ آرمانها و فداکاری های نیاکان ما و چالش های پیش رو حرف زد.  در حالی که ما با این چالش ها چه در داخل و چه درخارج روبرو هستیم، او خواستار برگزیدن امید به جای ترس شد. 

خطابۀ رئیس جمهوری نه تنها به آمریکاییان بلکه به مردم سراسر جهان بود. او گفت: “بنا بر این به همۀ ملل و مردمی که  امروز ما را تماشا می کنند، از بزرگترین پایتخت ها تا کوچکترین روستايی که پدر من در آن چشم به جهان گشود می گویم: بدانید که آمریکا دوست هر کشور و هر زن، مرد، کودکی است که خواستار پیشبرد صلح و منزلت انسانی باشد و بدانید که ما برای این که بار دیگر رهبری را به دست گیریم آماده ایم.

به جهان مسلمان می گوییم، ما در جستجوی راه تازه ای به جلو بر اساس منافع و احترام متقابل هستیم. به آن گروه از رهبران که در سراسر جهان می کوشند بذر ستيز بپاشند، یا همۀ مفاسد جامعۀ خود را به غرب نسبت دهند می گوییم، بدانید که مردم شما در ارتباط با آنچه که می توانيد بسازيد نسبت به شما به داوری خواهند نشست نه آنچه که نابود می کنيد.  به آنهایی که با توسل به فساد و فریبکاری و خاموش کردن دگر اندیشان به قدرت می چسبند می گوییم، بدانید که شما در راه غلط تاریخ گام می زنید، ولی ما در صورتی که شما بخواهید مشت گره شدۀ خود را بگشایید، به سویتان دست دراز می کنيم.”

این یک لحظۀ مهم و تاریخی برای همۀ آمریکاییان بود. همچنین برای بسیاری از مردم دیگر لحظه ای پراهمیت به شمار می رفت. در بامداد گشایش دورۀ تصدی پرزیدنت اوباما یکی از صاحب منصبان هیئت من فرزندانش را درمدرسۀ ابتدایی اتریشی آنها پیاده می کرد. یک کودک دانش آموز اتریشی  برای کلاس شیرینی آورده بود – شيرینی هایی که به شکل ستاره بریده و با رنگهای قرمز و سفید و آبی تزیین شده بودند.  

اینجا در وین، جایی که ما با سازمان ملل متحد، آژانس بین المللی انرژی اتمی و سازمان پیمان جامع منع آزمایش [هسته ای] کار می کنیم، می دانیم که دولت جدید ما را مشغول نگاه خواهد داشت. پرزیدنت اوباما و هیلاری کلینتون، وزیر خارجه، اهمیت تقویت آژانس بین المللی انرژی اتمی را دریافته اند. آنها خود را به اجرای موثر یک پیمان جامع منع آزمایش [هسته ای] متعهد ساخته اند. و آنها عهد کرده اند که در هرجا مناسب و ممکن باشد از سازمان ملل متحد استفاده کنند.

وین به کانون مجدد توجه دولت بر دیپلماسی چندجانبه و جستجوی راه حل های جهانی برای چالش های جهانی تبدیل خواهد شد. من از این که دولت جدید از من خواسته است تا در شغل خود باقی بمانم و در این کوشش ها سهیم باشم احساس مباهات می کنم.

به پيوند مقابل برای مشاهده متن کامل سخنان رييس جمهور اوباما مراجعه کنيد: خطابۀ پرزیدنت باراک اوباما در آغاز دوران ریاست جمهوری

12 ژانویۀ 2009
اهالی وین با سمفونی های بتهوون؛ والسهای یوهان اشتراوس و آتش بازی – مقدار زیادی آتش بازی — به استقبال سال نو می روند.
در اینجا منظره ای از آتش بازی های شب سال نو را از مکانی نزدیک به مجتمع سازمان ملل ملاحظه می کنید. پلی که در جلو صحنه دیده می شود، از روی دانوب در جهت ناحیۀ اول وین که جنبۀ تاریخی دارد، می گذرد.

شما دیدار یک ماه پیش ما را از مالت، جزیره ای در دریای مدیترانه، به یاد دارید. من سرانجام عکس هایی را که در دوربین داشتم روی [کامپیوتر] پیاده کردم و بنا بر این می توانم شما را هم در دیدن بعضی از آنها شرکت دهم. 

اینجا والِتا، پایتخت مالت است که بندری با استحکامات نظامی است. مالت گذرگاه بخش بزر گی از تاریخ بوده است. رومی ها، عرب ها، ناپلئون، انگلیسی ها – به نظر می رسد که همه از اینجا دیدن کرده اند.  شهر و مردمش در جنگ جهانی دوم بسختی آسیب دیدند.

خانه های مالت دارای هشتی های محصور متعددی هستند. در اینجا یک هشتی زیبای بسته را نزدیک مرکز شهر می بینید.

این یکی از اتوبوس های پر نقش و نگار مالت است. به میله های آهنی عالی آن توجه کنید.

اهالی مالت دریانوردان و ماهیگیرانی کار آزموده هستند. این چشمی است که بر روی بسیاری از قایق های رنگارنگ ماهیگیری آنها نقاشی شده است.

ما برای رفتن به جزیرۀ “گُزو”، که در یک شهرآن جشنی بر پا بود “فِری” (کشتی حمل مسافر و کالا که معمولا مسافران می توانند با اتومبیل خود سوار آن شوند) گرفتیم. در اینجا برخی از پرچمهای بسیاری را که به آن مناسبت به اهتزار در آمده بودند می بینید.

در آخر کار ما در امتداد ساحل “گُزو” تاقچه ای را که در میان سنگ کنده شده و پر از حفره های نمک بود یافتیم. دریای مدیترانه در زمینۀ عکس دیده می شود.

21 دسامبر 2008

چند هفته گذشته پرمشغله بود.  علاوه بر نشست شورای حکام آژانس بين المللی انرژی اتمی، نشست های بسياری نيز در رابطه با مبارزه بين المللی با مواد مخدر، فساد، و دزدی دريايی داشتيم. 

از بيش از دوازده سفير و رئيس نمايندگی افغانستان درخواست کرديم برای شرکت در يک کنفرانس ويديويی با سفير ما در کابل، در نمايندگی ما حضور به هم رسانند تا در باره تلاش های بين المللی برای کمک به مبارزه افغانستان با کشت و تجارت ترياک گفتگو کنيم.  طبق گفتۀ دفتر سازمان ملل در امور مواد مخدر و تبه کاری (UNODC)، در سال گذشته کشت خشخاش در افغانستان 19 در صد کاهش داشته است، و تعداد استان های عاری از ترياک از 13 استان به 18 استان افزايش يافته است.  اين خبر خوبی است.  با وجود اين، هنوز پنج استان در جنوب افغانستان از توليدکنندگان عمده خشخاش بوده اند، که يکی از آنها به تنهايی مسئول توليد بيش از نيمی از ترياک مصرفی جهان است.

سفير ايالات متحده در کابل آنچه را که از رئيس اداره سازمان ملل در امور مواد مخدر و تبه کاری شنيده بوديم تأييد کرد، و آن عبارت از اين است لازمه موفقيت به قرار زير است:

- رساندن امدادهای توسعه گرانه به استان های شمالی به منظور حفظ وضعيت عاری از ترياک آنها؛
- حکومت مناسب و مخلوطی درست از مشوق ها و اقدامات بازدارنده در جنوب، به منظور پايين راندن توليد ترياک؛
- همکاری از سوی کشورهای همسايه، به منظور شريک شدن اطلاعات در زمينه مواد مخدر، امنيت مرزها، جلوگيری از کمک های مالی، و توقف جريان مواد شيميايی متشکله ای که در روند تبديل ترياک به هروئين مورد استفاده قرار می گيرند؛

ما با سفيری ملاقات کرديم که اخيراً به جمهوری اسلامی ايران سفر کرده بود و مقامات دولتی شما او و همکارانش را در جريان مبارزۀ ايران عليه قاچاق ترياک قرار داده بودند.  او تحت تأثير اهميت اين مشکل و جديت تلاش های ايران قرار گرفته بود، که حصارهای بزرگی را که در مرز بين ايران و افغانستان در حال ساخت هستند و شمار نيروهای پليس مرزی ايران را که به طرز فجيعی جان خود را در مبارزه با قاچاقچيان مواد مخدر از دست داده اند، شامل می شد.  ما عميق ترين تسليت خود را نثار آنها و خانواده هايشان می کنيم. 

يکی ديگر از نشست ها سميناری بود به حمايت ايالات متحده وميزبانی دفتر سازمان ملل در امور مواد مخدر و تبه کاری در رابطه با “پيشگيری و درمان اعتياد: از پژوهش تا عمل”.  ما از مدير انستيتوی ملی ايالات متحده آمريکا برای اعتياد به مواد مخدر دعوت به عمل آورديم که دربارۀ آخرين شواهد حاکی از اينکه اعتياد به مواد مخدر يک بيماری مغزی است که می توان و بايد مانند هر مشکل بهداشتی ديگری به درمان آن پرداخت، صحبت کرد.  او تصاويری از مغز حيوانات  را که در آزمايش های پژوهشی استفاده شده بود نمايش داد که به روشنی نشان می داد چگونه استفاده از مواد از مخدر، حتی شاهدانه، به مغز آنها آسيب رسانده است.  او همچنين به فعل و انفعال پيچيده عوامل ژنتيک و محيط زيستی که منجر به اعتياد می شوند پرداخت، و اينکه چگونه می توان و بايد از استفاده از مواد مخدر بطور مؤثر پيشگيری کرد. 

من خوشحالم که فرزندان ما، با وجود اينکه اين موقعيت را حتی در دبيرستان داشتند، هرگز از مواد مخدر استفاده نکردند.  آنها بچه های عاقلی هستند.  علاوه بر اين، من و همسرم با آنها دربارۀ خطرات مواد مخدر و چگونگی پايداری در مقابل فشار و تشويق از سوی دوستان برای کشيدن “يک پُک کوچک ماری جوانا” يا چيزی بدتر از آن، صحبت کرده ايم. 

از طرف ديگر، يک سوی مثبت کارها شامل يک رشته ضيافت های شام و گردهمايی ها به مناسبت تعطيلات هم برای آمريکايی ها و هم برای جامعه بين المللی بود.  من و همسرم در مهمانی سفارت ايالت متحده برای کودکان شرکت کرديم، که در طی آن کودکان با شادی صورت هايشان را نقاشی می کردند و خانه هايی کوچک از شيرينی زنجبيلی می ساختند.

وين در اين هنگام از سال بسيار دلپذير و در عين حال هميشه ابری است.  پسر ما برای تعطيلات به ما ملحق شده است، و ما برای ديدن خورشيد عازم مصر هستيم.

18 دسامبر 2008

دیروز من ده نفر از تفنگداران دریایی محافظ سفارتمان را هنگام دویدن صبحگاهیم با خود همراه بردم. این تفنگداران دریایی جوان به مراتب از من جوانتر و ورزشکارترند. من تنها یک امتیاز داشتم، ارشدیت! پس من بی هیچ شرمی به آنها دستور دادم از شکست دادن من خود داری کنند.

با این همه، تفنگداران دریایی سبب شدند که من مسافت ده کیلومتر را با سرعت خوبی پیش بروم. عضلاتم امروز صبح هنوز درد می کنند. همسرم و من دیشب دو نفر از تفنگداران دریایی را در یک گردهمایی اجتماعی دیدیم و من از شنیدن این که پاهای آنها هم درد می کند خوشحال شدم.

بعد از دویدن، من میزبانی یک میز گردی را از مطبوعات مستقر در وین به مناسبت پایان سال به عهده داشتم . ما رویدادها عمدۀ سال 2008 و از جمله موضوعات زیر را مورد بحث قرار دادیم:

• مشارکت روز افزون کشورهایی که در پی استفاده از انرژی هسته ای برای مقاصد صلح آمیزهستند و الگوی خوبی که به وسیلۀ کشورهایی نظیر امارات متحدۀ عربی (UAE) در این مورد ارائه شده است.
• موافقتنامۀ بین المللی با هند برای آغاز همکاری هسته ای غیر نظامی با آن کشور بر اساس تعهد هند و سابقۀ خوب آن کشور.
• ادامۀ تحقیقات آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) در بارۀ فعالیت های هسته ای ایران، تصویب دو قطعنامۀ جدید شورای امنیت و نیز تجدید پیشنهاد مذاکرات.
• تحقیقات جدید IAEA در بارۀ سوریه و کوشش نافرجام سوریه برای عضویت در شورای IAEA .
• از کاراندازی در حال تداوم تاسیسات پلوتونیوم کرۀشمالی و کوشش ما برای حصول اطمینان از نقش متناسب IAEA در کار حقیقت آزمایی.
• تمرکز و هماهنگی بیشتر کوشش های مستقر در وین برای کمک به کشورها برای پیکار علیه خطرات تروریسم هسته ای.
• کاهش تولید تریاک در استانهای افغانستان که تولید کنندۀ آن هستند و نیاز به تمرکز بیشتر مساعی بین المللی بر پنج استان باقیمانده که تریاک تولید می کنند.
• کوشش های بین المللی علیه دزدی دریایی نزدیک خلیج عدت.

همانگونه که تفنگداران دریایی عضلات پای مرا به درد می اندازند کار روزنامه نگاران هم این است که عضلات روانی مرا در حالت دردناک نگاهدارند. نه به طرزی نامطلوب، بلکه به شیوه ای که مرا وا می دارد تا سیاست های خودمان را به صورت کامل و صریح توضیح دهم. پرسش های سخت آنها کمک می کند تا ما سیاستهای خود را به شیوه ای درستکارانه و مسئولانه نگاهداریم. و در حالی که من می توانم به تفنگداران دریایی دستور دهم از شکست دادن من خودداری کنند، دادن دستور مشابهی به مطبوعات برای من ممکن نیست.

توضیح سیاستها و دیپلماسی ما برای رسانه ها یک جنبۀ اساسی از کار مرا تشکیل می دهد. وجود رسانه های آزاد برای دموکراسی اهمیت حیاتی دارد، و هنگامی که مقامات دولت دارای روابط باز و شرافتمندانه ای با رسانه ها باشند، به دموکراسی به بهترین وجهی خدمت می شود.