دکتر محمد البرادعی، دبير کل آژانس بين المللی انرژی اتمی، شب گذشته آخرين گزارش خود را در باره فعاليت های هسته ای ايران ارائه داد. اين گزارش دير تر از آنچه انتظارش می رفت منتشر شد. حدس من اين است که بازرسان آژانس نهايت تلاش خود را به عمل آوردند تا توضيحاتی از تهران دريافت کنند. متأسفانه [تقاضای آنها] مجددا رد شد.
فعاليت های هسته ای گذشته کماکان تشريح نشده اند
دو صفحه از اين گزارش پنج صفحه ای به “ابعاد احتمالی نظامی” اختصاص داده شده است. اين بخش به توضيح پرسش هايی می پردازد که قبل از آنکه آژانس بتواند تأييد کاملی ارائه دهد ايران بايد به آنها پاسخ بدهد، و نشانی از تکذيب مستقيمی نسبت ادعاهای مقامات تهران است که می گويند ديگر هيچگونه پرسش بدون پاسخی در پرونده هسته ای ايران باقی نمانده است.
چهار صفحه ضميمه گزارش به توصيف 18 سند می پردازند که به ايران نشان داده شده اند و همچنين فهرستی از پرسش هايی که به اين کشور ارائه شده است. گزارش حاکی از آن است که توضيحات ايران رضايتبخش نبوده اند و “به توضيحات مستندی نياز است.” اين گزارش بصورتی بی پرده ابراز می دارد که “ايران تمامی اطلاعات، امکان دسترسی به اسناد و افراد لازم برای حمايت از بيانيه های ايران را در اختيار آژانس قرار نداده است.”
من انتظارات آژانس بين المللی انرژی اتمی را در يادداشت های گذشته خود توضيح دادم: مقامات ايرانی بايد فعاليت های گذشته خود را که با فعاليت های تسليحاتی در ارتباط بوده کاملاً ارائه دهند و به بازرسان آژانس اجازه دهند توقف کامل اين فعاليت ها را به تأييد برسانند.
عدم شفافيت کافی در فعاليت های هسته ای جاری
طبق اين گزارش، ايران نه تنها از توضيح فعاليت های گذشته خود قصور کرده است، بلکه از ارائه شفافيت لازم در فعاليت های جاری خود نيز سر باز زده است.
علیرغم درخواست های مکرر محمد البرادعی، از جمله در اين گزارش، ايران کماکان از اعمال پروتکل الحاقی خودداری می ورزد.
گزارش همچنين به موارد اخيری اشاره می کند که ايران از ارائه اطلاعات “چشمگير” جديدی در مدت زمان مشخص شده قصور کرده است، و اين در ادامه تخلفات اين کشور از الزامات حفاظتی است.
ادامه تخلف از قطعنامه های شورای امنيت
اين گزارش به توضيح ادامه تلاش ايران در زمينه توانايی های غنی سازی اورانيوم در نطنز و يک رآکتور آب فشار قوی در اراک می پردازد، که در تخلف از قطعنامه های متعدد شورای امنيت سازمان ملل است.
اين پروژه ها هيچ هدف غيرنظامی مشهودی ندارند، بخصوص که اين گزارش ورود سوخت هسته ای روسيه برای يکی از رآکتورهای در دست ساخت ايران در بوشهر را تأييد می کند.
ملاحظات پايانی
اين گزارش صريح ترين گزارشی است که من تا به حال خوانده ام. من هنگام قرائت اين گزارش نااميدی بازرسان آژانس بين المللی انرژی اتمی را در عدم دريافت همکاری و توضيحاتی که لازم دارند احساس می کنم.
رهبران ايران در حال بدست آوردن اعتماد جهان نيستند. من تنها اميدوارم که آنها به پيشنهادی که از سوی خاوير سولانا ارائه می شود پاسخ مثبت تری داشته باشند.
