نظر از: رامين
30 اکتبر 2008
بلاگ: پاسخ به نظرها و پرسش ها
خدا رحم کند به روزی که رژیم ایران دارای سلاح هسته ای شود.مذاکره با رژیم کارساز نبوده ونخواهد بود.به امید روزی که ببینیم ایران دست دوستی با ایالات متحده داده است البته بدون رژیم کنونی.زمان در حال گذر است…
نظر از: بهزاد
11 نوامبر 2008
بلاگ: پاسخ به نظرها و پرسش ها
با سلام،
با توجه به افکار و سیاست های قرون وسطایی سردمداران جمهوری اسلامی و تشابهات افکار آنها با ناذی ها و خودبرتربینی پوچشان ، شکی نیست که دستیابی آنها به سلاح هسته ای خطر بزرگی را متوجه جهان آزاد خواهد کرد.
نظر از: مصطفی
12 نوامبر 2008
بلاگ: مردم آمريکا رئيس جمهوری آينده ما را انتخاب کردند
با سلام و درود بر شما من در زمان اعلام انتخاب آقای اوباما در کشور چین بودم با شنیدن این خبر احساس خوشایندی به من و تمامی همراهان ما دست داد امیدوارم کشور من (ایران) به این شعور بالای جهانی که موجی از امید در دل جهانیان بوجود اورد پاسخی مناسب بدهد .
پاسخ آقای شولتی:
من هم مثل شما امیدوارم که آنها  این انتقال قدرت را به عنوان فرصتی برای عمل کردن به تعهدات خود مغتنم بشمارند و وارد مذاکرات جدی شوند.
نظر از: عليرضا
14 نوامبر 2008
بلاگ: ايران همچنان در دستور کار IAEA قرار دارد
جناب شولتی عزیز
من یک مهندس شیمی هستم که سعی کردم مسئله و چالش هسته ای ایران به دقت زیر نظر داشته باشم .گرچه تاکنون هیچ فعالیت خاص سیاسی نداشته ام و نظر شخصی خود را بعنوان یک شهروند و یک ایرانی به استحضارتان میرسانم امیدوارم فرصتی دراختیار داشته باشم که بتوانم چنانچه کاری ازدست من ساخته است در راه آزادی ودموکراسی در وطنم بردارم . و به این منظور چنانچه حضرتعالی به عنوان یک دیپلمات برجسته راهنمایی بفرمائید ممنون و سپاسگزارم .
ایران این کشور با سابقه تاریخی و تمدن چندین هزارساله در سی سال اخیر تبدیل به جهنمی غیر قابل تحمل گردیده ، خفقان ، ظلم ، تبعیض ، جور و ستم ، عدم آزادی بیان وقلم ، تجاوز به حریم خصوصی ، تبدیل دین حکومتی به جای حکومت دینی مورد ادعا ، کشتن هزاران جوان نخبه ومتخصص ایرانی به بهانه های واهی در دهه 60 ، عدم آزادی انتخاب دین و تحت فشاربودن اقلیتهای دینی ومذهبی ، عدم رعایت حقوق مسلم زنان ، به هیچ انگاشتن حقوق بشر ، گوشه ای ازعملکرد ملایان وآخوندها در این سی سال است .
اما درمورد انرژی هسته ای اطمینان کامل دارم که به هیچ عنوان هدف صلح آمیزی را آخوندهای دجال دنبال نمیکند بلکه در صورت د سترسی به آن علاوه بر ایرانیان تمامی دنیا و تمام کشورهای منطقه را آسیب پذیرخواهند بود و مطمئنم که با بررسی تاریخ حکومت این جانیان تنها زمانی اینها سر تسلیم فرود خواهند آورد که دیگر چاره ای جز تسلیم ندارند پس با مرور تاریخ انقلاب سیاه ایران ببنید که خمینی پایان جنگ را کی پذیرفت؟ گروگانهای آمریکایی چگونه آزادشدند ؟ زندانیان سیاسی چگونه آزاد میشوند ؟ وهزاران سئوال دیگر و پاسخ آنها کاملا به شماو پرزیدنت اوباما اثبات خواهد کرد که این دجالان جز زبان زور نمیفهمند .
در خاتمه من اعلام آمادگی میکنم که در صورت نیاز هرگونه اقدامی را جهت برپایی دموکراسی در کشورم بانجام رسانم در این راه جانم را حاضرم فدای آزادی کشورم و سعادت هموطنانم نماییم و باب دوستی و ارتباطی صلح آمیز با کشور بزرگ و مهد دموکراسی دنیا ایالات متحده آمریکا برقرار شود. با سپاس از تلاشهای شما برای جلوگیری از سلاحهای کشتار جمعی
و تقدیم احترام
علیرضا
پاسخ آقای شولتی:
با تشکر بسیار از افکاری که ارائه کرده و احتراماتی که عرضه داشته اید.

بهترین توصیه من مطلع باقی ماندن و استفاده از راه های مسالمت آمیز برای تاثیر گذاری است.

ما باید رهبران ایران را متقاعد کنیم که حقوق بشر نیز به همان اندازۀ حقوق هسته ای نیاز به توجه دارد و یک کشور نمی تواند حقوق هسته ای خود را با زیر پاگذاشتن تعهداتش محفوظ نگهدارد.

من نیز در پیگیری هدف دوستی و مناسبات صلح آمیز میان دوکشور با شما هم عقیده ام.

نظر از: امير
14 نوامبر 2008
بلاگ: صحبت با دانش آموزان اتريشی
سلام جناب شولتی عزیز. به عنوان یک ایرانی که یک مسئول دولتی هم هست دلم برای عزت وطن عزیزم ایران و کشور بزرگ امریکا میتپد. اکنون با روی کار آمدن رییس جمهور جدید امریکا امیدوارم که کمی با هم مهربانانه تر رفتار کنیم و برای حل مشکلات به هم اعتماد کنیم. بدون اعتماد هیچ مشکل دو طرفه ای حل نخواهد شد. به امید موفقیت شما در کارهایتان.

پاسخ آقای شولتی:
بهترین آرزوی های خود را به کسی که مانند من یک خدمتگزار کشوری است عرضه می کنم!

من به طور کامل با شما در مورد اهمیت ایجاد اعتماد میان دو کشور ما موافقم.

من می توانم اطمینان دهم که هیچ چیز بهتر از اقدام رهبران ایران به اعتماد سازی که به وسیلۀ شورای حکام IAEA  مشخص شده است در ایجاد اعتماد موثر نیست. این اقدام تعلیق فعالیت های غنی سازی را، که برای برنامۀ هسته ای غیر نظامی ایران ضروری نیست اما قطعنامه های متعدد IAEA  و شورای امنیت را نقض می کند، در بر می گیرد.

شورای امنیت با تعلیق مجازاتهای اقتصادی معامله به مثل خواهد کرد و راه برای یک نتیجۀ مبتنی بر مذاکره که حقوق هسته ای ایران را در عین مطمئن ساختن بقیۀ دنیا از مقاصد صلح آمیز ایران مورد تایید مجدد قرار دهد، خواهد گشود.

  پرزیدنت بوش برای وارد شدن به مذاکرات جدی با ایران آماده بوده است و اوباما، رئیس جمهوری منتخب نیز همین قصد را اعلام داشته است. من امیدوارم که رهبران ایران نیز برای اقدام متقابل آماده باشند.

نظر از: الزامی
18 نوامبر 2008
بلاگ: سفر من به آمريکای جنوبی
سلام
به نظر من این افرادی که اینچنین با شما صحبت می کنند ایرانی نیستند و اصلا از تمدن ایران هم اطلاعی ندارند فقط می خواستم نظر آقای شولتی را در مورد اوباما بدانم که آیا ایشان با ایران وارد مذاکره می شوند یا نه و اگر وارد مذاکره شود به نظر شما یک اشتباه تاریخی نمی کنند؟ چون به نظر من پس از مدتی متوجه می شوند که به اول خط بازگشته اند یعنی نظری مانند دولت جورج بوش.

پاسخ آقای شولتی:
من اختیاری برای صحبت به جای اوباما، رئیس جمهوری منتخب ندارم ولی به دقت به آنچه که او گفته است گوش فرا داده ام.  رئیس جمهوری منتخب مراتب نگرانی خود را نسبت به برنامۀ هسته ای ایران ابراز و پشتیبانیش را از یک دیپلماسی محکم و مستقیم با ایران اعلام داشته است. ما باید تا روز گشایش دورۀ تصدی او در 20 ژانویه 2008 برای آگاهی از برنامه های مشخصی که دارد منتظر بمانیم.

اگر یک اشتباه تاریخی صورت گرفته مسئولیت آن با رهبران ایران است که پیشنهاد بسیار جدی را که با حسن نیت از طرف ایالات متحده، اروپا، روسیه و چین ارائه شده رد کرده اند. پیشنهاد هنوز در روی میز باقی است ولی آنها نباید فرض را بر این بگذارند که اگر تخلفات هسته ای خود را طولانی تر و عمیق تر کنند برایشان بهتر خواهد شد.
نظر از: حسين
19 نوامبر 2008
پاسخ به نظرها و پرسش های مطرح شده
جناب آقای شولتی
با سلام
من یک ایرانی هستم که در خارج ایران به فعالیت می پردازم وبه ایران نیز در ترددم با تشکر از جوابیه شما، به هر حال من هم خوشحالم که به این واقعیت پی می برم که شناخت دولت مردان ایالات متحده از مردم ایران بسیار سطحی ومحدود است مطمئن باشید خیلی از ما ایرانیان نه با اسم شما بلکه با تصاویر ومصاحبه های جنجالی شما آشنا هستند وشاید کودکانمان هم بتوانند تصویر شما را رسم کنند ولی به هر حال دوران مسئولیت شما هم سپری شد وامیدوارم عذاب وجدان نداشته باشید که در طی مدت مسئولیتتان چه ظلم سنگینی را بر ما ایرانیان تحمیل کردید ویا ابزاری واقع شدید برای تشدید این ظلم مع الوصف برای شما وخانواده تان آرزوی دوران خوشی را دارم و بدانید فارغ از انتقاداتی که به رهبرانمان داریم ولی موضوع انرژی هسته ای در ایران به یک اراده وخواست ملی تبدیل شده است وامیدواریم همین برخوردها ومصاحبه های جنجالی را از شما در ارتباط با زرادخانه های هسته ای کشور اسراییل می شنیدیم.

چرا باید اسراییل دهها کلاهک هسته ای داشته باشد ولی ما از حق طبیعی خود در برخورداری از انرژی هسته ای صلح آمیز هسته ای بی بهره باشیم؟

به هر حال نه از روی جاه طلبی بلکه از روی یک واقعیت عینی وتاریخی باید بدانید ایران وایرانی یک ملت بزرگ با فرهنگ ومطلع از اوضاع روز وجریانات جهانی است وآنگونه که در روزنامه ها ورسانه ها تبلیغ می شود ملت ایران با کره شمالی وکشورهای عربی اختلاف فاحش دارد.
 
موفق باشید

پاسخ آقای شولتی:
خواهش می کنم مطمئن باشید که نه من و نه هیچیک از مقامات آمریکایی از تحمیل دشواری به مردم ایران خوشحال نیستیم.

هر دشواری که تحمیل شده ناشی از سیاست ایالات متحده یا غرب نبوده، بلکه ریشه در اعمال رهبران ایران داشته است. پیگیری هسته ای، تخلفات هسته ای و رجزخوانیهای هسته ای آنها موجب برقراری مجازاتها و محکومیت بین المللی شده است.
 
بدیهی است که ایران کرۀ شمالی نیست، ولی رهبران ایران کشور بزرگ خود را درست در کنارکرۀ شمالی  در معرض تحقیقات IAEA قرار داده اند. با تاسف باید بگویم که ما اینجا در وین از ایران و کرۀ شمالی با یک لحن صحبت می کنیم.

من به مراتب خشنود تر بودم اگر کشورهای ما مناسبات متفاوتی با یکدیگر داشتند که سود آن عاید مردم ما می شد.  رهبران ایران اعتماد دنیا را از دست داده اند ولی هنوز می توانند قدمهایی برای به دست آوردن مجدد آن بردارند. امیدوارم به چنین کاری دست بزنند.

پرسش از: امير و.
19 نوامبر 2008
بلاگ: سفر من به آمريکای جنوبی
با سلام به شما گرگوری شولتی من از شما یک سئوال فنی دارم وآن این است آیا می توان از طریق تکنولوژی بر تاسیسات ایران نظارت کرد. در حال وآینده چون اگر آمریکا بخواهد با هر کشوری چنین مسئله ای داشته باشد برای آمریکا بسیار پرهزینه خواهد بود. همچنین با نظر شما من هم موافق هستم وهم نیستم(پروانه اتمی ایران)چون مردم ایران مردمی احساساتی هستند زمانی که حرف از انرژی اتمی میشود مردم باخود میگویند که آیا این طرح برایشان سودمند است یا نه و نظراتشان براساس احساسات تغيیر میکند.
نظر من در این باره این است که آمریکا تا زمانی که نتواند مردم ایران را بشناسد این پرونده حل شدنی نیست.
چون از این احساسات حاکمیت بخوبی استفاده میکند. من با قسمتی از نظر شما موافق هستم که دولت ایران را باید کنترل کرد چون ایدولوژی گراست ولی باید به ایران این اجازه را داد که به کارهای هسته ای خود برسد چون تا زمانی که ایران راست بگوید قدرت دارد واگر روزی خلاف این موضوع ثابت شود آن زمان توپ در زمین شما هست .
(یعنی اینکه با این مهره با ایران برسر مسائل دیگر به نتیجه برسد.)
پاسخ آقای شولتی:
از فناوری می توان برای نظارت بر تاسیسات هسته ای ایران کمک گرفت، اما این کار همچنان به همکاری مقامات ایران نیازمند است. برای مثال، بخش مربوط به تدابیر ایمنی در IAEA از ایران نصب دوربین های قابل کنترل از راه دور را بر تاسیسات آن کشور خواستار شد، اما مقامات ایرانی با این تقاضا مخالفت کردند.

همکاری در وهلۀ نهایی از فن آوری مهمتر است. به همین سبب IAEA از ایران می خواهد تا به پرسش هایی در بارۀ فعالیت گذشته اش پاسخ دهد، مقاوله نامۀ الحاقی را به اجرا بگذارد و موجبات دسترسی به مکانها و افراد و اطلاعات مورد نیاز بازرسان را برای انجام وظیفه ای که به عهده دارند فراهم سازد.

 نظارت فنی نمی تواند به خودی خود نگرانی های بین المللی را از بابت فعالیت های هسته ای ایران رفع کند. به عنوان مثال شورای امنیت سازمان ملل از ایران خواسته است تا فعالیت های غنی سازی خود را متوقف کند، نه اینکه آن فعالیت ها فقط تحت نظارت قرار گیرند. دليل آن هم این است که جامعۀ بین المللی اعتماد خود را نسبت به طبیعت مسالمت آمیز این فعالیت ها ازدست داده است، بویژه که هیچ توجیه مسالمت آمیزآشکاری  ندارند.  ما هیچ اعتراضی به پیگیری مسالمت آمیز انرژی هسته ای نداریم. در واقع ما به اروپا، چین و روسیه برای پشتیبانی از چنین کوشش هایی ملحق شده ایم. اما به سبب تخلفات گذشته وسرپیچی های جاری، توپ اکنون در زمین تهران قرار گرفته است و این تهران است که باید گامهایی برای جلب اعتماد نسبت به مسالمت آمیز بودن طبیعت فعالیت های خود بردارد.  
نظر و پرسش از: نيازی
20 نوامبر 2008
بلاگ: پاسخ به پرسش ها و نظرات مطرح شده
جناب آقاي شولتي
با سلام
توهين اخير ايمن الظواهری مرد شماره دو القاعده در مورد رئيس جمهوری جديد شما، كه گفته است اوباما يك برده سياه است در خدمت سفيد پوستان را شنيده و باعث تاسف شد، اينگونه توهين نمودن با تعاليم اسلام اصلا منطبق نيست. همين امر باعث شد سئوالی به ذهن اينجانب برسد كه خواستم با شما در ميان بگذارم و آن اين است كه :
آيا به نظر شما رفتار گروههای تروريستی مثل القاعده كه به نام اسلام وبا قرائت سنی در جهان مطرح و به مقابله با آمريكا می پردازد و فجايعی مثل 11 سپتامبر را می آفريند. با رفتار جمهوری اسلامی ايران كه با قرائت اسلام شيعه با آمريكا در مسائل خاور ميانه دارای ديدگاه مخالفت است يكسان است.
و به نظر جناب عالی ايرانی آيا می توان هردوی اينها را تروريست ناميد. در حالی كه بدانيم ايران حداقل در طی 200 سال گذشته به هيچ كشوری حمله نكرده است.
گزارشی به نام”روندهای جهانی 2025″ که به وسیلۀ شورای اطلاعاتی ایالات متحده انتشار یافته، حاکی است که که اهمیت سیاست و اقتصاد آمریکا کاهش خواهد یافت ولی اهمیت روسیه افزایش پیدا خواهد کرد. گزارش یادشده می گوید که جهان به جای پیروی از الگوی غربی در پیشرفت سیاسی اقتصادی، ترجیح می دهد از الگوی روسی و چنیی پیروی کند. این یک واقعیت انکار ناپذیر است.

اینک، پرسشی که من برایش ما دارم به این شرح است: برای این که ایالات متحده مانند امپراتوری انگلستان به گونه ای زودهنگام دچارافول نشود، آیا بهتر نیست که عقدۀ خود بزرگ بینی اش را، که به سقوط شوروی های انجامید، متوقف کند و دنیا را همانگونه که هست، نه به گونه ای که خود می خواهد، ببیند؟
پاسخ آقای شولتی:
البته هیچ وجهی برای مقایسه میان القاعده و جمهوری اسلامی وجود ندارد. به هیچوجه.

اما رهبران ایران گروه های تروریستی را مورد حمایت قرا داده اند. و تروریست ها یک ویژگی نفرت انگیز مشترک دارند و آن به کار بردن خشونت کور برای کشتن غیر نظامیان به خاطر مقاصد سياسی است.

هیچ ملت متمدنی، چه ایرانی و چه آمریکایی نمی تواند چنین اعمالی را بپذیرد. هیچ مذهب حقیقی، چه اسلام، چه مسیحیت و چه یهودیت نمی تواند این اعمال را بپذیرد.

ما بهترین مساعی خود را برای دیدن دنیا به همان نحوی که هست به کار می بندیم.همانگونه که خود شما یادآور شدید گزارش “روند جهانی 2025″ به وسیلۀ شورای اطلاعاتی ایالات متحده منتشر شده است. هنگامی که من دیپلماسی چند فرهنگی را به کار می بندم، بخوبی آگاهی دارم که ایالات متحده نمی تواند سیاست خود را به دیگر کشورهای مستقل تحمیل کند. برای مقابله با مسائل جهانی معمولا اقدامات دسته جمعی ترجیح دارند.

اما بله، ما هم سعی داریم به جهان همانگونه ای دیگران دوست دارند آن را ببینند بیندیشیم.: با افزایش آزادی ها، رفاه اقتصادی و امنیت برای همۀ ملتها و کشورها.
شما می توانید آمریکاییان را به آرمانگرایی متهم کنید – و شما درست گفته اید. حتی هواداران واقع گراترین و بد بین ترین سیاست خارجی برای آمریکا به ارزش آزادی انسانی اعتقاد دارند.
نظر از: ساسان
23 نوامبر 2008
بلاگ: گزارش IAEA درباره ايران
آقای شولتی عزيز،
قبل از هر چيز از پاسخ شما به پرسش قبلی من در اين وبلاگ بسيار متشکرم.  من درک می کنم که رسيدگی به بلاگ چقدر برای شما در شغل فعليتان وقتگير است و از شما قدردانی می کنم.  برای من بسيار جالب است بعضی وقتها که فکر می کنم دو قطعنامه وجود دارد.  يکی قطعنامه واقعی که آژانس هسته ای صادر می کند و ديگری قطعنامه ای ايران آن را در رسانه ها تبليغ می کند!! باور کنيد يا نه، شنيدن اينکه آنها چگونه پيروزی خود را تبليغ می کنند که سازمان ملل ايران را پذيرفته است و مشکل حل است، مضحک است!!!  خدای من! نمی دانم آنها چطور می توانند اينقدر بی ادب باشند…. پرسش من اين است آقای شولتی که چرا رژيم به مردم ما چنين دروغ های واضحی می گويد…آيا برای آژانس هسته ای يا سازمان ملل امکان دارد به آنها بگويد ما می دانيم شما به مردم خود دروغ می گوييد، و اين کار بس است؟!  البته می دانم که آنها دست از اين کار برنخواهند داشت و می دانند که اگر اين کار را بکنند به تاريخ خواهند پيوست… برای شما و همکارانتان بهترين آرزوها را دارم.  با سپاس و احترام.
پاسخ آقای شولتی:

من از کوشش شما برای درک واقعی این مسئله استقبال می کنم. ما در ایالات متحده دارای رسانه های آزاد هستیم که بسرعت مشت کسی را که در صدد گمراه ساختن مردم باشد باز می کنند.

متاسفانه همۀ کشورها از این آزادی برخوردار نیستند. اما در دنیای جهانی شدۀ امروز، با وجود اینترنت و پخش بین المللی [رادیویی و تلویزیونی]، برای دولتها کنترل اخبار به مراتب دشوار تر است.

متاسفانه گزارش های IAEA به فارسی منتشر نمی شوند. اما به انگلیسی و دیگر زبانها ی رسمی سازمان ملل انتشار می یابند. شما می توانید آخرین گزارش ها را در تارنمای زیر ملاحظه کنید.
http://www.iaea.org/Publications/Documents/Board/2008/gov2008-59.pdf
من از بابت به کار بردن اصطلاحات خاص IAEA متاسفم. ولی قصور در همکاری و تمرد از قطعنامه های شورای امنیت را به روشنی از خلال مطالب می توان دریافت.
نظر از: سپهر
23 نوامبر 2008
بلاگ: پرسش های نگران کننده ای که بی پاسخ مانده اند
حضور محترم عاليجناب سفير شولتی! از علاقه شما به مسائل كشورم بويژه اينكه وبلاگی به زبان فارسی راه اندازی كرده ايد سپاسگذارم! دكتر برژينسكی چندي پيش گفتند كه غرب بايد بتواند با ايران هسته ای بسازد! ما مايليم دوشادوش ملل از انرژی صلح آميز استفاده كنيم و يكی از موانعي كه بر سر راه ماست مخالفت دولت ايالات متحده است!تصور می كنيد چنانچه دو دولت بر سر ميز ماكره بنشينند و به سوی عادی شدن پيش روند گفته دكتر برژينسكی به حقيقت خواهد پيوست؟ در پايان تقاضامندم جهت تلطيف و تنوع كمی از دنيای سياست دور شويم!براي من و ساير هموطنانم كه از اين وبلاگ ديدن می كنند از دانسته های خود درباره ايران و فرهنگ و تمدن ايرانی شرح دهيد و حتی اگر علاقه به اين داريد كه ايران را از نزديك ببينيد ما با خوشحالی منتظريم تا با اين گفته خوشحال شويم!
پاسخ آقای شولتی:
ما از زیستن در کنار یک ایران هسته ای، اگر معنای آن ایرانی باشد که با نیروی هسته ای برق تولید می کند، خوشحالیم.

اما ایران مجهز به سلاح های هسته ای مقولۀ دیگری است.  از چنین ایرانی یک خطر جدی متوجه خاورمیانه خواهد بود. و با دامن زدن به خطر یک مسابقۀ هسته ای، خطری جدی متوجه خود ایران هم خواهد شد.
آنچه که من از ایران می دانم از طریق کتاب ها، گزارش ها، همکاران و شما است. من از دیدار شما، اگر هرگز فرصت دیدن کشور بزرگ شما را داشته باشم، بسیار خشنود خواهم شد.
نظر از: مير
23 نوامبر 2008
 بلاگ: گزارش امروز آژانس بين المللی انرژی اتمی درباره ايران
شما که خیلی به قوانین بین الملل پایبندید اول سلاحهای کشتار جمعی که در عراق بود نشان دهید بعد دنبال معما طرح کردن برای ایران باشید.
پاسخ آقای شولتی:
ایران و عراق دو مورد خیلی متفاوت هستند.

در مورد عراق، صدام حسین ظاهرا می خواست دنیا باور کند که او دارای سلاح های کشتار جمعی است. این به طور واضح یک اشتباه او بود.

در مورد ایران شکی در نقض قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل از طرف رهبران ایران وجود ندارد. در این که آنها از همکاری با IAEA خودداری می کنند شکی موجود نیست. IAEA در گزارشی بعد از گزارش دیگر تخلفات هسته ای و عدم همکاری ایران را تقبیح کرده است. و در گزارش های اخیر از این بابت قرائنی دال بر این که ایران لااقل تا همین اواخر به پیگیری توانایی “سلاح سازی” هسته ای و تبدیل مواد هسته ای به بمب بوده، به طور جدی ابراز نگرانی شده است.

آنچه در فکر من به معمایی تبدیل شده این است که چرا رهبران ایران از فرصت بسیار عظیمی که پیش آمده استفاده نمی کنند: آمدن بر سر میز مذاکره با ایالات متحده، اروپا، روسیه و چین به عنوان یک طرف مساوی برای جستجوی یک راه حل دیپلماتیک که به سود همه اطراف ذینفع خواهد بود. 
نظر از: مرتضی
26 نوامبر 2008
بلاگ: محوطۀ دانشگاه وين
به شما تبریک میگویم چون که در همین مدت که شما به بحث های تئوریک و صدور قطعنامه مشغول هستید و جمهوری اسلامی را پند و نصیحت میکنید. اولین ثمره غنی سازی هسته ای متولد شده واسم این بمب نقلی هسته ای را بسلامتی شما “ذوالفقارعلی ” گذاشتند.انشالله عنقریب با بیگبنگ اش چرت شورای امنیت پاره میشود ومیفهمید که ملاها چطوری گولتان زده اند.TOP SECRET لطفن به کسی چیزی نگین! چون ما اینجا اسیریم و گیریم.
پاسخ آقای شولتی:
من امیدوارم که شما اندکی مزاح را هم وارد بحث جدی کرده باشيد. و من همچنین امیدوارم که شما موافق باشید که بمب های اتمی “ملوس و بامزه” نیستند و زیانشان بیشتر از این است که فقط چُرت ها را پاره کنند. سلاح های هسته ای برای اولین و آخرین بار در بیش از شصت سال پیش به کار برده شدند. به کاربردن آنها باردیگر موجب کشته شدن مردم در مقیاس انبوه.
بشریت به طور مشترک هدف جلوگیری به کار بردن دوبارۀ سلاح های هسته ای را دنبال می کند. این کار می بایست بایک کوشش مصممانۀ بین المللی برای جلوگیری از گسترش آنها آغاز شود.

نظر از: ناشناس
26 نوامبر 2008
با سلام و خسته نباشید خدمت شما عزیزان سوالتی که درباره برنامه هسته ای ایران و گروه 1+5 به هر ذهنی خطور خواهد نمود این است که چناچه ایران بخواهد به گفته کشورهای 1+5 به چرخه کامل سوخت هسته ای دست یابد بنظر بد نمی باشد به این دلیل بد نیست که خود همین کشورها سالها پیش از این فن آوری استفاده نمودن پس حتمی بد نیست که استفاده کردن فکرکنم به دانش فنی ابرانی ها شک دارید از این نظر نگران نباشد چون دانش نزد ایرانیست بعدهم کسی که خرما میخورد نمی تواند به کسی دیگه ای بگوید خرما نخور بحرحال به امید روزی که چهان
خالی شود از این همه صلاح مرگ بار و تمامی ملتهای در کنارهم زندگی خوبی داشته
باشند هیچ ملتی دشمن ملت دیگرینیست زیرا همه انسان هستن فقط این دولت ها می باشند که
این دشمنی را به وجود می آورند مثلآ آقای بوش و احمدینژاد باهم هر چند این یک سیاست است آخ کجا یک نفر ایرانی و آمریکای باهم دشمنی دارند چو عضوي بدردآورد روزگار دگر عضو ها را نماند قرار در پایان ازخداوند میخواهم مرا راهنمايی فرماید.

پاسخ آقای شولتی:
من گفتۀ ضرب المثل مانند شما را در بارۀ تاریخ ها می پسندم.
اما غنی سازی اورانیوم یک تاریخ نیست. غنی سازی اورانیوم راهی به سوی سلاح های هسته ای است. سلاح های هسته ای سلاح های وحشتناک برای ویرانی در سطح وسیع هستند.  همۀ ما در هدفی که در پیمان عدم گسترش سلاح های هسته ای بیان شده، برای جهانی که سرانجام از سلاح های هسته ای آزاد باشد شریکیم.

ایالات متحده به طرز چشمگیری توده های سلاح هسته ای را که طی دوران جنگ سرد انبار شده بودند کاهش داده است. ما این کار و نیز با پشتیبانی از کاربرد مسالمت آمیز انرژی هسته ای، به تعهد خود در قبال پیمان عمل کرده ایم. اما رهبران ایران تعهدات خود را زیر پا گذاشته اند و به جلب مجدد اعتماد بین المللی نیاز دارند.

غنی سازی اورانیوم هنگامی که هیچ نیاز آشکار غیرنظامی برای آن وجودندارد، ایجاد اعتماد نمی کند. برعکس نگرانیهای جدی، بویژه هنگامی که با قصور رهبران ایران در گذشته و ادامۀ نقض تعهدات ایمنی از جانب آنها همراه باشد، در بارۀ مقاصد آنها بر می انگیزد.

از نقل قولتان از سعدی، فیلسوف و شاعر ایرانی سپاسگزارم. در این گفته خرد مندی نهفته است. 

پرسش از مهرداد
5 دسامبر 2008
بلاگ: يک قصر عالی ديگر در اتريش
سلام قربان،
چرا شما درباره ايران فکر می کنيد؟ آيآ فکر می کنيد دولت ايران به شما و همکارانتان اجازه خواهد داد برای تحقيقات بيشتر از تأسيسات هسته ای ايران ديدن کنيد؟  آيا فکر می کنيد می توانيد جلوی ايران را بگيريد؟  متشکرم.

پاسخ آقای شولتی:
ما امیدواریم که رهبران ایران به درخواست های مکرر مقامات  IAEA برای دسترسی به تاسیسات و به افراد در گیر در فعالیت های هسته ای به طور مثبت پاسخ بدهند.

ما همچنین امیدواریم که رهبران ایران از در خواستهای بین المللی که توسط شورای IAEA و شورای امنیت سازمان ملل عرضه شده است متابعت کنند.
نظر از امير
6 دسامبر 2008
بی پاسخ ماندن پيشنهاد، در اختيآر گذاشتن مُهر سری

با درود،

از اینکه به نظر پیشین من پاسخ گفتید سپاسگذارم و باید بگویم که بسیار شگفتزده شدم. (ایکاش مسئولین مملکت ما نیز مثل شما پاسخگو بودند).

شما با زیرکی در این متن و در نوشتارهای دیگرتان به گونه ای مینویسید که گویی تردیدی در وجود یک “برنامه ساخت سلاح اتمی” در ایران ندارید. به عنوان نمونه شما نوشتید:

“گمان من بر این است که رهبران ایران مایل به اعتراف به وجود این برنامه نیستند…”

دو حالت وجود دارد:
1. یا در نظامی بودن برنامه ایران تردیدی نیست. (که دور از ذهن است. چون هنوز هم گزارشهای دکتر البرادعی اعلام میکند که مدرکی بر وجود چنین برنامه ای ندارد)
2. یا در نظامی بودن برنامه ی هسته ای ایران تردید هست.

شما اگر میخواهید واقعبین باشید، باید بگویید:

گمان من بر این است که یک برنامه نظامی-هسته ای وجود دارد، ولی رهبران ایران مایل به
اعتراف به وجود این برنامه نیستند…

پاسخ آقای شولتی:

ممکن است من پیشنهاد کنم که شما به طور صریحتر بنویسد که کدامیک را درست می دانید؟

جامعۀ اطلاعاتی ایالات متحده سال گذشته با انتشار یک برآورد اطلاعاتی با اطمینان اظهار نظر کرد که ایران به طور پنهانی در حال پیگیری فعالیت های “سلاح سازی” – یعنی چگونگی تبدیل مواد هسته ای به یک بمب اتمی بوده است. جامعۀ اطلاعاتی با اطمینان اظهار نظر کرد که این فعالیت ها در سال 2003 متوقف شده است اما فقط با اطمینان نسبی در مورد این که این فعالیت ها همچنان متوقف مانده است، به اظهارنظر پرداخت.

بازرسان IAEA نیز در مورد امکان وجود ابعاد نظامی در برنامۀ هسته ای ایران اظهار نگرانی کرده اند. آنها در ارتباط با مدارکی که طی چندین سال از کشورهای متعدد و از طریق تحقیقات خود دایر بر مبادرت ایران به مطالعات، کارهای مهندسی و آزمایش های مربوط به سلاح هسته ای و طراحی، به دست آورده اند توضیحاتی در اختیار کشورهای عضو گذاشتند.  آنها این اطلاعات را “منسجم و در خور اعتماد” یافتند. دکتر البرادعی این موضوع را به عنوان یک مسئلۀ جداً نگران کننده به شورا گزارش داد.
یافته های IAEA با برآورد اطلاعاتی ما همخوانی بسیار دارد.

همانگونه که دکتر البرادعی خاطرنشان ساخت هیچکس ادعا نکرده که ایران عملا به ساختن بمب دست زده است. اما دست کم  نگرانی های جدی وجود دارد که ایران تا این اواخر یک برنامۀ هماهنگ در جستجوی چگونگی انجام چنین کاری داشته است. اینها فعالیتهایی هستند که بسرعت می توان آنها را از سر گرفت، درست همانگونه که ایران هم غنی سازی اورانیوم را بعد ازتعلیق آن باردیگر آغاز کرد.

IAEA بارها از ایران تقاضای پاسخ جدی به پرسش های خود دربارۀ این فعالیت ها کرده است، اما مقامات  ایرانی پاسخی که جوابگوی این نگرانیها باشد ارائه نکرده اند.