29 اکتبر 2008

محمد خاتمی رئیس جمهوری پیشین ایران اخیرا به عنوان یکی از شرکت کنندگان “گفت وشنود میان تمدن ها” که سازمان ملل مبتکر آن بوده است در وين حضور داشت.

وزیر خارجۀ اتريش از موقعیت برای بیان مطلبی سود جست. آنچه که خاتم پلاسنیک گفت متأسفانه به وسیلۀ مطبوعات زیر کنترل دولت ایران به گونه ای تحریف شد که قابل شناسایی نبود.  اینک اظهارات واقعی او در زیر نقل می شود:

“گفت وشنود باید بر پایۀ اعتماد بنا شود. یک گفت و شنود پایدار جهانی تنها می تواند بر اساس روابط برخوردار از اعتماد متقابل استوار باشد. مسئلۀ حل نشدۀ برنامۀ هسته ای ایران این موضوع را روشن می سازد. در اینجا بدون هیچگونه تردیدی ایران مدرکی برای قابلیت اعتماد خود ارائه نکرده است. ما به کوشش خود برای دستیابی به یک راه حل دیپلماتیک  ادامه می دهیم. اما ایران باید دست ما را بگیرد، باید با پیشنهاد برقراری گفت و شنود به طرز سازنده ای برخورد کند و با آن به گونه ای درست کنار آید. بازی برای به دست آوردن مهلت ما را به راه حل نزدیکتر نمی کند.”

اين سخن محکمی از سوی وزير خارجه کشوری است که بزودی به شورای امنيت سازمان ملل ملحق می شود.

همسرم و من همین تازگی تعرفۀ رأی غیابی خود را برای انتخابات ریاست جمهوری فرستادیم. ما بحث ها را تماشا کردیم و مدت درازی در بارۀ نامزدها به گفتگو پرداختیم. هریک از دو نامزدِ پیشتاز ویژگیهای منحصر به فردی دارند و هردو به شیوۀ خاص خود بسیار واجد صلاحیت هستند.

دانستن این نکته هیجان انگیز است که ایالات متحده چه از این یا چه از آن طریق، احتمالا سدی را خواهد شکست – انتخاب یک رئیس جمهوری که آمریکایی آفریقایی تبار، یا گزینش یک معاون رئیس جمهوری که زن است. بخشی از فرهنگ دموکراتیک آمریکا القاء کنندۀ این اعتقاد نیرومند است که هر کودکی می تواند بلند پروازی رسیدن به کاخ سفید را داشته باشد. انتخابات امسال نشان خواهد داد که دختران و اقلیت ها نیز می توانند در این بلندپروازی شریک باشند.

من از این که کار هیئت نمایندگی تحت سرپرستی من مورد پشتیبانی هر دو حزب قرار دارد احساس خشنودی می کنم . صرفنظر از این که چه کسی برندۀ انتخابات باشد، من اطمینان دارم که رئیس جمهوری جدید با نیرومندی - اگر نه با قوّتی دو برابر – از کوشش های جاری ایالات متحده برای مواجهه با مسائل جهانی، از تجارت جنایتکارانۀ تریاک در خارج از افعانستان گرفته تا مخاطرات ناشی از گسترش سلاح های هسته ای در خاورمیانه پشتیبانی خواهد کرد.

14 اکتبر 2008

من در استراحتگاه فرودگاه سائو پالو در برزیل نشسته و منتظر پروازی به سوی سانتیاگو در شیلی هستم. من برای مشورت با دولتهای عمده در ارتباط با کار آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA)  به آمریکای جنوبی آمده ام.

دیروز در برازیلیا گمانه زنی هایی در بارۀ اظهارات سفیر سلطانیه، سفیر ایران در IAEA شنیدم. در مطبوعات از سفیر نقل قول شده بود که ایران در صورت اطمینان از تدارک سوخت هسته ای، نیازی به استفاده از توانایی غنی سازی خود ندارد. این سخن بی درنگ  توسط وزیر خارجۀ ایران انکار شد.

طبق استدلال دولت ایران، ایران به کسب توانایی در کار غنی سازی نیاز دارد، زیرا به تضمین این امر که سوخت لازم را به منظور تولید نیرو و برق برای جمعیت رو به افزایش خود در اختیار خواهد اشت نیازمند است.  به این ترتیب ایران به این استدلال متوسل می شود که اگر سوخت لازم تضمین گردد، به فن آوری های پرهزینۀ مربوط به چرخۀ سوخت نیازی نخواهد داشت. خرید سوخت از بازار جهانی، همانگونه که بسیاری از کشورها در حال حاضر به آن اشتغال دارند، به ایران امکان خواهد داد که پول را صرف بهبود اقتصاد بیمار خود کند. ایران می تواند با استفاده از آن پول به یکی از پیشتازان فن آوری های اساسی پیشرفته تبدیل شود. حق ایران به داشتن یک برنامۀ مسالمت آمیز هسته ای همچنان محفوظ باقی می ماند و آن کشور قادر خواهد بود از برنامه های آژانس بین المللی انرژی هسته ای (IAEA) در زمینۀ همکاری فنی که می تواند ایران را به صورت پیشتاز در صنایع هسته ای در خاورمیانه در آورد، به طرز وسیعی بهره مند شود.

پاسخ سریع متکی، وزیر خارجۀ ایران، در ردّ تدارک تضمین شدۀ سوخت هسته ای، این ظن را در ما بر می انگیزد که دستگاه رهبری ایران غنی سازی را برای مقاصد دیگری می خواهد، بویژه آنکه آنها به پرسش های آژانس بین المللی انرژی هسته ای نیز پاسخ نداده اند.

شما چه فکر می کنید؟

راستی در برازیلیا استِيک های عالی پیدا می شود!  

24 اکتبر 2008

روز چهارشنبه گذشته وزارت خزانه داری ایالات متحده بانک توسعۀ صادرات ایران ) (EDBI و سه نهاد از نزدیک وابسته به آن را به عنوان گسترش دهندگان سلاح های کشتار جمعی معرفی کرد. بعد ازاین که بانک های عمدۀ ایرانی به سبب در گیری در گسترش سلاح های کشتار جمعی مشمول تحریم شدند، ایران استفاده از EDBI را برای دورزدن تحریم های شورای امنیت سازمان امنیت آغاز کرده بود.

هدف تحریم های جدید مانند تحریم های پیشین، آسیب رساندن به ایران یا جلوگیری مردم ایران از دستیابی به اقلام لازم  در زمینه های دارویی، فعالیت اقتصادی و صنعت نیست. با این همه ایالات متحده در کوشش خود برای بازداشتن ایران از ادامۀ فعالیت های خطرناک و بی ثبات کنندۀ نظامی و هسته ای که دولت [ایران] در نقض  قطعنامه های شورای امنیت همچنان به آنها اشتغال دارد، جدی است. و ایالات متحده در کوشش برای متقاعد ساختن دولت ایران به تعلیق این فعالیت ها و عمل کردن به الزامات بین المللی خود تنها نیست. ایالات متحده در برقراری تحریم های جدید به استرالیا و اتحادیۀ اروپا می پیوندد.

ما امیدواریم که این تحریم ها این نکته را برای دولت ایران روشن کند که طفره رفتن ازتحریم های بین المللی برای آن دولت در حکم یک گزینه نیست و ما امیدواریم که تحریم ها کشورهای سراسر جهان را از معاملات غیر قانونی با نهادهای ایرانی که می کوشند طبیعت فعالیت هایی  مرتبط با مسائل حساس گسترش سلاح ها را که مورد حمایت مالی آنها است پنهان کنند، بازدارد. بیشتر از هر چیز امیدواری ما این است که تحریم ها دستگاه رهبری ایران را متقاعد سازند که بهترین راه، همکاری با آژانس بین المللی انرژی هسته ای (IAEA)، قطعنامه های شورای امنیت و گروه 1+5 است. همانگونه که پیش از این هم صحبت کرده ایم، همکاری متضمن مزایای مهمی  است و  انتظار می رود که این راه [ازسوی ایران] برگزیده شود

21 اکتبر 2008

من به تازگی از سفری یک هفته ای به آمریکای جنوبی برای مشاوره هایی در امور مربوط به آژانس بین المللی انرژی اتمی IAEA)  ) به وین باز گشته ام.

من به آرژانتین، برزیل و شیلی رفتم و در بارۀ مسائلی، از نیروی برق اتمی و بانک های سوخت هسته ای گرفته تا فعالیت های پنهان هسته ای ایران و سوریه، گفتگو کردم.

من اتفاق نظر شایان توجهی میان سه کشور یاد شده و خودم در بارۀ همۀ آن مسائل یافتم. هر سه کشور درنظر دارند برنامه هایی را برای انرژی هسته ای آغاز کنند یا برنامه های موجود را گسترش دهند. هر سه کشور می خواهند به گونه ای آشکار و شفاف به این کار مبادرت ورزند.

هرسه کشور نسبت به طبیعت فعالیت های هسته ای ایران و مقاصد رهبران آن کشور بدگمانند. هر سه کشور می خواهند که ایران با IAEA همکاری کند و به مذاکراتی که از سوی ایالات متحده، اروپا وچین و روسیه پیشنهاد شده است بپیوندد.

هر سه کشور دارای روابط دیپلماتیک با ایران هستند. با اینهمه، مناسبات آرژانتین با ایران به سبب رنجی که آن کشور در اثر حملات تروریستی مورد حمایت [ايران] متحمل شد، عمیقا آسیب دیده است.

من آگاهی یافتم که شرکت بزرگ نفتی برزیل به نام Petrobras در حال پایان دادن به عملیات خود در ایران است. این موضوع کمتر با سیاست و بیشتر با فضای بد سرمایه گذاری که رهبران ایران به وجود آورده اند ارتباط دارد.

شهرهایی که من از آنها دیدن کردم، برازیلیا، سانتیاگو، بوئنوس آیرس و ریودو ژانیرو، هریک به شیوۀ خود زیبایند.  بسیاری از سیاحتگران می گویند، ریو شهری است که دارای زیباترین موقعیت در جهان است. من بی شک پی بردم که چرا چنین می گویند!   

اما من از بولوارهای فراخ بوئنوس آیرس که مرا به یاد پاریس می انداختند، خیابانهای سه خطّۀ سانتیاگو با قلۀ پوشیده از برف [سلسلۀ کوههای] آند دردودست و معماری نوین برازیلیا هم بسیار خوشم آمد.

نقاط بیشتری را هم برای این که به عنوان سیاحتگر همراه با همسرم برای دیدنشان باز گردم یافته ام.

20 اکتبر 2008

استرالیا، ژاپن، ترکیه و اوگاندا برای یک دورۀ دوساله به عضویت شورای  امنیت سازمان ملل برگزیده شدند. 

رهبران ایران بسختی برای جلب حمایت در به دست آوردن کرسی شورای امنیت که سرانجام نصیب ژاپن شد، فعالیت کرده بودند.

از نظر بسیاری از کشورها، فعالیت ایران برای جلب حمایت طنز آمیز و نامناسب جلوه کرد.  طنزآمیز، چون رهبران ایران به طور مستمر مشروعیت شورای امنیت را نفی می کنند.  نامناسب، زیرا رهبران ایران به گونه ای مستمر قطعنامه های شورای امنیت را زیر پا می گذارند.

ایران با 32 رأی در برابر 158 رأی به سود ژاپن شکست خورد.  به عبارت دیگر، ایران تنها 17 در صد آراء را به دست آورد.

این موضوع کوشش های اخیر سوریه را برای پیوستن به شورای آژانس بین المللی انرژی اتمی IAEA)  ) در وین به یاد من می آورد.

بسیاری از کشور ها فکر می کردند بسیار نامناسب است کشوری که از طرف شورا  در معرض بازرسی قرار دارد به عضویت شورا در آید. سوریه در آخرین لحظه نامزدی خود را برای احتراز از یک شکست قاطع پس گرفت.

پیامی که فرستاده شده ساده است: اگر کشوری علاقه مند است در نهادی خدمت کند، نخست باید ضوابطی را که به وسیلۀ آن نهاد وضع می شود به کار بندد.  پیروی از ضوابط بهترین راه کسب احترام بین المللی و به دست آوردن یک صندلی در دورمیز است.

20 اکتبر 2008

نظر از عمار
14 اکتبر 2008
بلاگ: نظرات آقای شولتی در مورد روابط ايران و آمريکا در آينده  - به قالب ويديو با زيرنويس

سلام خدمت سفير و دست اندركاران اين وبلاگ

درست است که در ظاهر امر آمریکا با ایران خیلی اختلاف دارد گرچه ملت ایران با فرهنگ و تاریخی که دارد هیچ وقت با ملتهای دیگه مشکلی نداشته است اما وقتی که در عمل نگاه بکنیم آمریکا خیلی به زیردستان ایران مانند حزب الدعوه و یا حزب الله میدان داده که نفوذ خودرا گسترش بدهند تا جاییکه بر همپیمانان عرب آمریکا خطر انگیز شده اند و در واقع این دید را به کسانی که مهتم به روابط ایران و آمریکاهستند میدهد که آمریکا خواهان باقی ماندن این رژیم اخوندی بر سر کار هستش در واقع تنها وقتی که ما حکومتی سکولار داشته باشیم می تونیم روابطمونو با آمریکا بهبود ببخشیم .

اگر آمریکا انتظار این را دارد که این رژیم روابطشو درست بکنه امری محال است آمریکا اگر واقعا خواهان بهبودی اوضاع منطقه هستش تنها راهش برچیدن این رژیم است نه دنبال کوشش در بهبودی روابط با این رژیم باشد.

پاسخ آقای شولتی:

من هم مثل شما، نگرانم که رژیم کنونی فاقد توانایی یا ارادۀ لازم برای ایجاد یک تغییر بنیادی در مناسبات خود با ایالات متحده و غرب باشد. اما این امر ما را از پیشنهاد مسؤولیت مذاکره به آنها در صورت تعلیق غنی ساز ی اورانیوم، منصرف نساخته است.

هیچکس نباید تمایل ما را به مذاکره با آمادگی ما برای پذیرفتن سیاست های رژیم اشتباه بگیرد. ما و بسیاری دیگر از کشورها حمایت رژیم را ازتروریسم در خارج و سرکوب حقوق را درداخل تقبیح می کنیم.

من همین تازگی در آرژانتین بودم، کشوری که دولت و مردم آن هنوز حملات شریرانۀ تروریستی  در بوئنوس آیرس با حمایت سران رژیم رااز یاد نبرده اند.  آنها همچنان خواستار آنند که رهبران [ایران] مسوؤلان آن حملات را به پیشگاه عدالت بکشانند و ما نیز از خواست آنها حمایت می کنیم.

نظر از سيد هاشم
13 اکتبر 2008
بلاگ: بانک بين المللی سوخت هسته ای

شولتی عزیز
سلام
به نظر من پیشنهاد آقای البرادعی بهترین کار برای به چالش کشاندن سیاستهای جمهوری اسلامی درمورد پافشاری برغنی سازی اورانیوم می باشد.

نظر از نيما
12 اکتبر 2008
در ارتباط به سخنان آقای شولتی در مورد پيگيری ايران برای دستيابی به تکنولوژی هسته ای به قالب ويديو با زيرنويس

سلام آقای شولتی،
به نظر من، شکی نيست که جمهوری اسلامی دسترسی به سلاح هسته ای را پيگيری می کند.

آنها می خواهند به يک ابرقدرت در منطقه تبديل شوند و با استفاده از آن اهداف شريرانه خود را در خاورميانه پيگيری کنند.

یادداشتی از سفیر سفیر گرگوری شولتی، نمایندۀ دائمی ایالات متحده در آژانس بین المللی انرژی اتمی(IAEA)

17 اکتبر 2008

استرالیا آخرین کشوری است که به خاطر خودداری ایران از متابعت از قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل متحد یک رشته تحریم های اضافی بر آن کشور تحمیل می کند. تحریم ها 20 تن از افراد و 18 نهاد را هدف قرار می دهند.  استرالیا همچنین پشتیبانی مالی خود را از بازرگانی با ایران قطع می کند.

در زیر ترجمۀ  بیانیۀ وزارتی استرالیا به پارلمان در این زمینه آمده است.

بیانیۀ وزارتی: ایران
15 اکتبر 2008

دولت استرالیا از بابت خودداری ایران از تعلیق فعالیت های غنی سازی و باز فرآوری خود، چنانچه در قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل خواسته شده است، عمیقاً نگران است.

همانگونه که مجلس آگاه است برنامۀ هسته ای ایران در سال 2002 فاش شد.

از آن هنگام تا کنون استرالیا مصراً از ایران خواسته است تا به طور کامل با آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) همکاری کند و اقدامات لازم را برای اطمینان بخشیدن به جامعۀ بین المللی در مورد صلح آمیز بودن طبیعت برنامۀ هسته ای خود به عمل آورد.

جامعۀ بین المللی با تصویب قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل که خواستار تعلیق فعالیت های غنی سازی و باز فرآوری و انجام خواستهای IAEA در مورد انجام بازرسی است به پاسخگویی پرداخت.

3 قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل تحریم هایی را شامل منع مسافرت و محدودیت های مالی برای افراد درگیر در فعالیت های حساس گسترش سلاح های هسته ای در ایران تحمیل کرده اند.

استرالیا  هریک از از این قطعنامه های الزام آور را مورد پشتیبانی قرار می دهد و تحریم ها را به طور کامل به کار بسته است.

جامعۀ بین المللی در عین اعتقاد به ضرورت اعمال فشار به ایران، اقداماتی نیز برای برقراری ارتباط انجام داده است.

بویژه خاویر سولانا، سرپرست سیاست خارجی اتحادیه اروپا از جانب ایالات متحده، روسیه، فرانسه، انگلستان، چین و آلمان بسته سخاوتمندانه ای از مشوق ها را در برابر تعلیق فعالیت های غنی سازی به ایران ارائه کرده است.

استرالیا قویاً از این اقدام پشتیبانی می کند و از ایران پذیرفتن آن را مصرانه خواستار شده است.

متاسفانه ایران ازپذیرفتن پیشنهاد و دادن تضمین های لازم خودداری ورزیده است.

اتحادیه اروپا اخیرا به منظور تکمیل تحریم های سازمان ملل تصمیم به تحمیل تحریم های جداگانه ای در زمینه مسافرت [مقامات] و نیز امور مالی گرفته است.

اعضاء به خاطر دارند که IAEA بار دیگر در 15 سپتامبر تأکید کرد که ایران به فعالیت های مربوط به غنی سازی و باز فرآوری ادامه می دهد و از دادن دسترسی به همۀ تاسیسات مربوط  به این فعالیت ها خودداری ورزیده است.

این اطلاعات موجبات عمیق تر شدن نگرانی ما را از بابت مقاصد هسته ای ایران فراهم می سازد.

همانگونه که من مجلس را در 17 سپتامبر آگاه کردم، با توجه به ادامۀ خودداری ایران از عمل به تعهدات خود، دولت هر اقدام اضافی را که بتواند برای اعمال فشار بیشتر به ایران در مد نظر خواهد داد.

در پاسخ به سرپیچی مستمر ایران از خواستهای شورای امنیت و با توجه به تعهد نیرومندانۀ دولت به عدم گسترش سلاح های هسته ای، دولت اکنون تصمیم گرفته است تحریم های مسافرتی و مالی جدیدی  را از امروز به اجرا بگذارد.

تحریم ها علیه 20 نفر و 18 سازمان را که به برنامه های هسته ای و موشکی ، و به عبارت دیگر به نقض الزامات ایران در قبال شورای امنیت کمک می کنند، هدف قرار می دهند.

این سازمان ها بانک های ملی و صادرت ایران را شامل می شوند.

این اقدامات جدید عمل اخیر اتحادیه اروپا را مورد پشتیبانی قرار می دهند و به آن شباهت دارند.

تدابیر جدی به منظور جلوگیری از بازرگانی قانونی استرالیا با ایران طراحی نشده اند.

با این همه، استرالیا با قوت تمام خواست شورای امنیت را از طریق قطعنامۀ 1803 در مورد نشان دادن هوشیاری نسبت به پشتیبانی تجاری از ایران و خودداری از کمک به فعالیت های ایران در جهت گسترش سلاح های هسته ای به مورد اجرا می گذارد.

به این منظور استرالیا حمایت مالی جدیدی برای بازرگانی با ایران به موجب برنامه های تقویت تجارت و امور مالی، بویژه ازطریق بیمۀ مالی همکاری تجاری و مبالغ اعطایی برای توسعۀ بازار صادرات در اختیار نخواهد گذاشت.

دولت همراه با جامعۀ بین المللی به برقراری ارتباط با ایران به منظور درخواست مصرانه نسبت به تعلیق غنی سازی اورانیوم ادامه خواهد داد. 

من این فرصت را برای مطرح ساختن موضوع دیگری در ارتباط با ایران مغتنم می شمارم.

دولت استرالیا قویا اظهارات احمدی نژاد رئیس جمهوری ایران را در ارتباط با نابودی اسراییل و زیر سؤوال بردن هولاکاست محکوم می کند.

این اظهارنظرهای ضد سامی با هر معیار و ضابطه ای هراس آورند. این اظهارات به درستی از سوی جامعۀ بین المللی، از جمله دبیرکل سازمان ملل محکوم شده اند . مقامات دولت استرالیا در تهران و کانبرا نیز همواره مراتب انزجار ما را آشکار ساخته اند.

ما از آخرین اظهارات ضد سامی رئیس جمهوری ایران در نطق 23 سپتامبر او در مجمع عمومی دچار انزجار شده ایم. بار دیگر ما این ظهارات را بدون هیچگونه ملاحظه ای محکوم می کنیم.

اظهارات رئیس جمهوری ایران غیر قابل قبول اند و هیچگونه کمکی به مطمئن ساختن جامعۀ بین المللی نسبت به این که ایران به عنوان یک شهروند مسؤول بینی المللی عمل خواهد کرد نمی کنند.

با این همه، موضوع با توجه به برنامۀ هسته ای ایران نگران کننده است.

دولت موضع و مبادرت به اقدام قانونی بین المللی  راعلیه اظهارات ایران به طور جامع مورد توجه قرار داده است.

اکنون با در نظر گرفتن مشورت های حقوقی و دیگر نظرهای مشورتی، دولت تصمیم به انصراف از مبادرت به اقدام قانونی بین المللی علیه ایران گرفته است. 

در اتخاذ چنین تصمیمی ما پیچیدگی مسائل و  دامنۀ وسیعی را که این اقدام از نظر حقوقی اقتضا می کند مورد توجه قرار داده ایم.

همچنین ما تصمیم گرفتیم که با عدم پیگیری این موضوع از جلب توجه بیشتر اذهان به این اظهارات زشت خودداری کنیم.
 
مهمتر از هرچیز دیگر، دولت استرالیا نمی خواهد با چنین اقدام قانونی جامعۀ بین المللی را از کوشش های خود برای مقابله با نگرانی های جدی حاصل از  برنامه هسته ای ایران و خودداری آن کشور از عمل به الزامات خواسته شده توسط قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل، بازدارد و منحرف کند 

برای من بخوبی روشن است که عاجل ترین اولویت جامعۀ بین المللی درارتباط با ایران مقابله با برنامۀ هسته ای آن کشور است.

اعلام امروز من در ارتباط با تحریم های جدید بازتابی از عزم قاطع دولت استرالیا به تقویت کوشش های بین المللی در جهت پاسخگو ساختن و مسؤول شناختن ایران است.

یادداشتی از سفیر گرگوری شولتی، نمایندۀ دائمی ایالات متحده در آژانس بین المللی تمرژی اتمی (IAEA)
12 اکتبر 2008

اخیرا من و همسرم آخر هفته ای را در سالز کامر گوت  - منطقۀ دریاچه های اتریش در نزدیکی سالزبورگ - گذراندیم.  ما پدر و مادر مرا هم که برای دیدار ازایالات متحده آمده بودند با خود همراه بردیم.

ما در شهر کوچک هالستات2  - که در این عکس ها نشان داده شده است اقامت گزیدیم. شهر به یک طرف کوهی چسبیده و مُشرف بر دریاچۀ زیبایی است. این مجموعه به همان اندازه که خوش منظره است مخاطره آمیز نیز هست.

ما با قطاری که به وسیلۀ کابل کشیده می شد خود را به بالای کوه و پشت  هالستات رساندیم و در معدنهای فراوانی که برای استخراج نمک کنده بودند گشت زدیم. ما آموختیم که نمک از دوران ماقبل تاریخ از آنجا استخراج می شده است و یکی از دوره های ماقبل تاریخ – دورۀ هالستات -  نام خود را از آن شهر گرفته است.

ما همچنین از دیگر درچه های کوهستانی، از جمله تاپلیتزی 3 دیدن کردیم. در این دریاچۀ دورافتاده بود که نازی ها در اواخر جنگ جهانی دوم هر چیزی را از اسلحه و مواد منفجره گرفته تا طلا و پول جعلی فرو می ریختند. غواصان هنوز اعماق تاریک آن را در جستجوی یادگار ها و گنجینه هایی از آخرین جنگ اروپا چستجو می کنند.

1 - Salzkammergut
2 - Hallstatt
3 - Toplitzsee