15 سپتامبر 2008

البرادعی، مدیرکل امروز آخرین گزارش خود را در بارۀ فعالیت های هسته ای ایران ارائه کرد. گزارش او پیش زمینۀ اجلاس شورای آژانس بین المللی (IAEA) انرژی هسته ای در هفتۀ آینده است.

گزارش در شش صفحه تنظیم شده است. متأسفانه هرشش صفحه از نمونه های عدم همکاری با IAEA و موارد مکرر نقض قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل سرشار است.

گزارش این نکته را روشن می کند که مقامات ایرانی درخواست های مکرر IAEA را برای همکاری مورد بی اعتنایی قرار داده اند. آنها به مانع آفرینی در راه تحقیق در بارۀ فعالیت های مربوط به تولید سلاح در گذشته ادامه می دهند، آنها از به کاربستن پروتکل الحاقی همچنان خودداری می ورزند، آنها به خودداری از دادن اطلاعات در ارتباط با تاسیسات جدید هسته ای ادامه می دهند. ایران همچنین از فراهم آوردن وسیلۀ دسترسی به افراد و تاسیسات، از جمله کارگاه هایی که طبق آگاهی کسب شده توسط IAEA با ایجاد تغییرات درساختمان موشک شهاب برای توانا ساختن آن به حمل کلاهک هسته ای درارتباطند، سرباز می زند.

طبق گزارش، هیچگونه پیشرفت بنیادی در تحقیقات IAEA در ارتباط با فعالیت های مربوط به ساختن سلاح حاصل نشده و این موضوعی است که مدیر کل از آن به عنوان یک منشاء “نگرانی جدی” یاد می کند. گزارش توضیح می دهد که ایران باید اطلاعات اساسی را در اختیار IAEA بگذارد و اگر قرار است پیشرفتی روی دهد، وسیلۀ دسترسی به اسناد و افراد را فراهم سازد. در این میان، اگر ایران پروتکل الحاقی را به کار نبندد، آژانس نمی تواند در مورد غیبت فعالیت های اعلام نشده در ایران به صورتی قابل اتکاء اطمینان دهد. به زبان ساده، پروندۀ هسته ای ایران باز باقی می ماند و پرسش های نگران کننده به طور کامل به جای خود باقی خواهند بود.

این موضوعی نگرانی انگیز و تاسف بار است. رهبران ایران با بی اعتنایی به در خواستهای IAEA تنها پرسش های بیشتری را در بارۀ مقاصد خود و ماهیت فعالیت های هسته ای ایران برمی انگیزند. آنها همچنین ایران را در معرض محکومیت ها و مجازات های بیشتری قرار می دهند.

فردا ما توضیحات فنی تفصیلی در بارۀ گزارش دریافت خواهیم داشت. گمان من این است که ما ابراز نگرانی عمده ای از جانب کشورهای عضوخواهیم شنید.