مايلم توجه خوانندگان را به بيانات رايس، وزير خارجه و ميليبند، وزير خارجه بريتانيا جلب کنم. اين بيانات بر روش مشترک ايالات متحده و بريتانيا در همراهی با فرانسه، آلمان، روسيه، و چين به منظور تشويق ايران به همکاری با جامعه بين المللی و آژانس بين المللی انرژی اتمی و ايجاب قطعنامه های شورای امنيـت سازمان ملل تأکيد می کنند. اين شش کشور پيشنهاد ماه ژوئن 2006 خود را به روز کرده اند با اميد اينکه ايران دريابد که مسيربه سوی آينده ای با ثبات، امنيت و کاميابی از طريق همکاری ميسر است نه تقابل. ما اميدواريم رهبری ايران به اين نتيجه برسد که با توجه به فهرست طويل مزايايی که ايالات متحده و شرکای آن روی ميز گذاشته اند بار هزينه های سرکشی ارزش حمل ندارد.
وزارت امور خارجه
23 مه 2008
(گزيده هايی از) مصاحبه کاندالیزا رایس، وزیر امور خارجه و
دیوید میليبند، وزیر امور خارجه انگلستان
با کیم گاتاس از بی بی سی
22 مه 2008
پالتو آلتو، کالیفرنیا
مذاکره با دشمان
رایس، وزير خارجه:… حال در ارتباط با تهران، ما از سال 1979 [با این کشور] روابط دیپلماتیک نداشته ایم. و من شخصاً پیشنهاد دادم که در صورت تعلیق قابل تأیید برنامه غنی سازی از طرف آنها، موردی که از طریق سه قطعنامه شورای امنیت، از طرف تمام جامعه جهانی و از طرف IAEA درخواست شده است، روند 20 ساله – در حال حاضر 8 سال است – 29 ساله را تغییر دهیم و من در هر مکان، هر زمان و هر کجا با همتای [ایرانی] خود دیدار کنم. و سؤال این نیست که چرا ما با تهران مذاکره نمی کنیم؛ سؤال این است که چرا تهران با ما مذاکره نمی کند؟…
سؤال این است: نتایج مذاکرات چه خواهد بود؟ شما دیپلماسی را تنها جهت مذاکره به کار نمی بندید. سعی شما این است که نتایجی در پی داشته باشد. و این بدان معناست که شما نیازمند اهرم [فشاری] هستید، شما نیازمند آماده سازی زمینه کار هستید. و هنگامی که شما به این موارد دست پیدا می کنید، به همان صورتی که ما اکنون از طریق مذاکرات شش جانبه با کره شمالی در حال انجام آن هستیم، در پاره ای از موارد می توانید نتایج خوبی به دست آورید.
پرسش: این مورد من را متوجه ایران و بسته ای که شما در حال ارائه آن هستید، بسته مشوق هایی که در حال ارائه آن به ایرانیان هستید، می کند. این یک بسته جدید نسبت به آنچه شما دو سال پیش به ایرانیان ارائه کردید، است. شما حالا آن را دوباره روی میز مذاکره گذاشته اید، بنابراین آیا این نشانه این است که استراتژی چند سال گذشته کارگر نبوده است؟
میليبند، وزیر امور خارجه: خوب، خیر. این [بسته] در هیچ زمانی از روی میز مذاکره برداشته نشده بود.
پرسش: آیا شما آن را تجدید کرده اید.
میليبند، وزیر امور خارجه: البته، نکته درباره تجدید این بسته افزایش جذابیت آن و حصول اطمینان نسبت به شفافیت آنچه ارائه می کند، است. این شش کشور، ایالات متحده، چین و روسیه با سه کشور پیشتاز اروپایی متحد شدند، تا برای دولت و ملت ایران روشن کنند که انتخاب بسیار واضحی دارند. آنها توسط جامعه جهانی فریب داده نشده اند. به آنها یک همکاری اقتصادی، فرهنگی، فن آوری واضح پیشنهاد شده است و این مورد تنها تقاضا دارد که آنها مسئولیت هایی که مرتبط با پیمان منع گسترش تسلیحات هسته ای و دیگر جنبه های مذاکرات جهانی است، را برآورده سازند. و ما آنچه را که کشورهای دیگر در حال اجرای آن هستند، از آنها خواسته ایم، که تشخیص دهند که هر حقی با مسئولیت همراه است. و به نظر من این اقدام صحیح است.
پرسش: اما شما مجبور هستید که همانطور که اظهار داشتید، می دانید، جذابیت این بسته را افزایش دهید. بنابراین، به وضوح، بار اول آنها علاقمند نبودند. چرا فکر می کنید که این بار نتیجه خواهد داد؟
میليبند، وزیر امور خارجه: ما همیشه اعلام کرده ایم که این رویکرد دو شاخه ای است. ما یک مسیر تحریم ها را داریم. ما چهار قطعنامه شورای امنیت را آزموده ایم که سه مورد آن با تحریم همراه بوده است. اما می خواهیم در رابطه با اینکه این مورد یک مسیر دو شاخه ای است و یک پیشنهاد قطعی برای تهران بر روی میز مذاکره قرار دارد، کاملاً شفاف باشیم، این تصمیم آنها است که آیا آن را می پذیرند یا خیر. اگر آن را نپذیرند، عواقبی در ارتباط با تحریم ها وجود دارد که به اجرا در خواهد آمد.
پرسش: اما استراتژی تأثیری بر رفتار تهران نداشته است. این خط مشی برنامه هسته ای این کشور را متوقف نساخته است. این استراتژی پشتیبانی از گروه های پیکارجو در منطقه را متوقف نکرده است. این موردی جدای از موضوع هسته ای است، اما این استراتژی در عمل چگونه تغییری به وجود می آورد؟
رایس، وزير خارجه: خوب، اولاً، در ارتباط با موضوع هسته ای، مقاومت تهران با هزینه هایی همراه بوده است. ما شاهد تورم بسیار سریعی در اقتصاد ایران هستیم. ما شاهد هستیم که اقتصاد ایران توانایی جذب سرمایه در بخش نفت و گاز را ندارد. ما شاهد هستیم که ایران نمی تواند آزادانه به نظام مالی جهانی دسترسی داشته بشد، زیرا ما از طریق سازمان ملل و همچنین تأيين از طرف [وزارت] خزانه داری ایالات متحده به ایرانیان اجازه استفاده از نظام مالی جهانی به منظور منافع نامشروع تروریسم یا تکثیر تسلیحات هسته ای را نداده ایم. بنابراین، این مورد هزینه هایی در پی دارد.
حال، آیا افرادی در ایران هستند که تشخیص دهند راه بهتری وجود دارد؟ مطمئناً ما چنین امیدی داریم. و این که این راه وجود دارد، همیشه روی میز قرار دارد.
در ارتباط با حمایت ایران از تروریست ها، بله، ما به فشار ادامه خواهیم داد – و برای مثال، در عراق، به خاطر حمایت ایران از گروه های به اصطلاح ویژه و پیکارجویانی که در حال کشتار عراقی های بی گناه و تهدید نیروهای ما بودند، قادر بودیم که فشار مستقیم وارد کنیم، ما در تعقیب آنها بوده ایم. ما تعداد زیادی از آنها را دستگیر کرده ایم. بسیاری از آنها دیگر وجود ندارند. و شاید از همه مهم تر این که عراقی ها مناطق خود در بصره و به صورت فزاینده ای در شهرک صدر را از دست این همپیمانان حمایت شده و آموزش دیده از طرف ایران، پس گرفته اند. بنابراین، آنها در عراق گریزان بوده اند. و ما می دانیم که آنها هنوز خطرناک خواهند بود، اما ما در آنجا به تعقیب آنها ادامه خواهیم داد….
